dBm (decibel-milliwatt) is een eenheid die wordt gebruikt om het vermogensniveau van een signaal uit te drukken. Het is een logaritmische schaal die het vermogen van een signaal vergelijkt met een referentiewaarde van 1 milliwatt (1 mW). dBm-waarden geven aan hoeveel dB boven of onder 1 mW het vermogen van het signaal is.
Het dBm-formaat maakt gebruik van de decimale logaritme om verhoudingen tussen vermogensniveaus uit te drukken. Elke eenheid op de dBm-schaal komt overeen met 1/10 van een bel (de oorspronkelijke eenheid voor het meten van verhoudingen). Een verhoging van 3 dBm komt overeen met een verdubbeling van het vermogen, terwijl een verlaging van 3 dBm een halvering van het vermogen betekent.
Een positieve dBm-waarde geeft aan dat het signaal een hoger vermogen heeft dan 1 mW. Bijvoorbeeld, een signaal van +10 dBm heeft een vermogen dat 10 dB hoger is dan 1 mW, wat overeenkomt met 10 milliwatt (10 mW). Hoe hoger de dBm-waarde, hoe krachtiger het signaal.
Een negatieve dBm-waarde geeft aan dat het signaal een lager vermogen heeft dan 1 mW. Bijvoorbeeld, een signaal van -20 dBm heeft een vermogen dat 20 dB lager is dan 1 mW, wat overeenkomt met 0,01 milliwatt (0,01 mW) of 10 microwatt (10 μW). Hoe lager de dBm-waarde, hoe zwakker het signaal.
Het dBm-formaat wordt veel gebruikt in telecommunicatie, draadloze netwerken en elektronica om het vermogen van signalen te meten en vergelijken. Het biedt een handige manier om met een logaritmische schaal te werken, waardoor een breed scala aan vermogensniveaus kan worden vertegenwoordigd met behoud van een eenvoudige weergave en vergelijking.